Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Aγοραφοβική Αφροδίτη

Κλειστή κι εκστασιαστική
βλέμμα χαμηλό κι εξεταστικό
λες και προσγειώθηκε από τον πλανήτη Αφροδίτη
μυστηρώδης και σκοτεινή
κορμί αργόσυρτο, κυματιστό στον ανθρώπινο συρφετό
φεύγει από την αγέλη με ρυθμό χορευτικό
κι εγώ ακολουθώ
σα διάβολος υπνωτισμένος
μέσα σε δρόμους και στενά
και ξάφνου σταματά
σ΄ ένα φανάρι με χρώμα στο αίμα της καρδιάς
αισθήματα σιδερωμένα, κολλαριστά
ζητούν μια άγρια χαρά ν΄ αγοράσουν
με ψαχουλεύει, τις τσέπες στο παντελόνι ψάχνει, ανάβω,
και βρίσκει τα κλειδιά, 
στο χέρι μου τα βάζει και μ΄αποχαιρετά
εγώ που ντύθηκα με τη στολή δύτη
στον άγνωστο βυθό να βουτήξω
έπεσα πάνω σε μια αγοραφοβική Αφροδίτη.