Eπίγραμμα Ερωτικό

Παραθέτω ένα ερωτικό επίγραμμα του ποιητή Ρουφίνου (5.36) σε μετάφραση Τ. Ρούσσου για τα όμορφα αιδοία....

Η Ροδόκλεια,η  Μελίτα και η Ροδόπη
μάλωναν ποιά έχει από τις τρεις τους
το πιο όμορφο αιδοίο κι εμέ διάλεξαν
κριτή· κι όπως θεές που αλείβονται
με νέκταρ, οι πανώριες στάθηκαν
γυμνές. Στους μηρούς αναμέσο της Ροδόπης
ελάμπαζε ως πολύτιμο πετράδι
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

[της Μελίτας ολόσγουρο] λες κι ήταν
ροδώνας που απαλός τον σκίζει ο Ζέφυρος·
κρουστός καθώς γυαλί με υγρό το μέτωπο
φάνταζε της Ροδόκλειας, σαν το νιόκοπο
ξόανο σε ναό. Μα ξέροντας καλά
τι έπαθεν ο Πάρης για την κρίση του,
και τις τρεις τις θεόμορφες στεφάνωσα.

Σκέρτσο

του... Κώστα Βάρναλη

Περνούσε με κοντά σοσόνια

(αφτή κι όχι άλλ΄) η χήρα η Σόνια

και σήκωνε αχό κι αντάρα

η σαραντάρα, η σαραντάρα!

Ακράταγοι και θαμαστοί

καλπάζανε γοφοί, μαστοί

με τα βιολιά της μουσικής-

ολάκερη φύλλον συκής!

Μπροστά σε κόκκινο πανί

ταύροι φρουμάζαν Ισπανοί

και τυφλορμούσανε μπροστά σου!

-Καμάκωσέ μας, αλλά ... στάσου!

Διαφορετική τα βράδια

Στον ύπνο μου ονειρεύτηκα

έναν κήπο με λουλούδια

πολύχρωμα, πολύβουα,

από τα έντομα που γύρω τους πετούσαν

κι ανάμεσά τους καθισμένη εσύ

δεν ήθελα να σε ξεριζώσω

φοβήθηκα το βάρος να σηκώσω

γι΄ αυτό και σ΄ επισκέπτομαι

στον ύπνο μου τα βράδια

κι είσαι πάντα διαφορετική και άλλη. 

Ύπαρξη

Πράγμα βαρετό η ύπαρξη

όπου κι αν κοιτάξεις

θα δεις υπάρξεις, όντα που περιφέρονται,

τηλεφώνησε, να κατέβω από ψηλά

εκεί που μ΄ ανέβασε η σκάλα της φιλοδοξίας

και με φυλάκισε σ΄ ένα κύκλωμα κλειστό

τόσο κλειστό σαν το αιδοίο

του αγάλματος της Αφροδίτης,

με παγίδευσε η αγαλματένια ηδονή της

χωρίς να γεννήσει αγαλματίδια,

πράγμα βαρετό η ύπαρξη

μα πιο σκληρή η ανυπαρξία.

Λουλούδι

Η μυρωδιά στο δέρμα

σα λουλούδι που μυρίζω.

Ποτήρι με νερό

Ένα ποτήρι γεμάτο με νερό

  και μέσα του κολυμπώ εγώ.

Nυχτερινό μοντέλο

 Tα βράδια που κοιμάται στο κρεβάτι

το σώμα της σα μοντέλο γλύπτη νυχτερινού

παίρνει στάσεις προκλητικές

σ΄ ένα κοκτέηλ χορευτικών κινήσεων

 κορμός ευθυτενής κι άλλοτε γερτός

χέρια τεντωμένα κι άλλοτε κλειστά

πόδι μπροστά ριγμένο

οπίσθια τονισμένα

μόνο το πρόσωπό της μοιάζει απόκοσμο

απόμακρο από την ερωτική πανδαισία

παραδομένο στα δικά της όνειρα

σαν υπνοβάτισσα στην αγκαλιά του Μορφέα

 τότε στην ανάσκελή της στάση

επάνω της καβαλώ

και της χαρίζω βλέμμα το πιο ηδονικό.