Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

ΑΝΗΘΙΚΗ ΗΘΙΚΗ

Tην ευθύνη μου ξεχνώ
τη δουλειά μου όμως εκτελώ
ψαλιδίζω τα όνειρά μου
στο σπίτι μέσα να χωρώ
που είναι τόσο μικρό
σαν του ψαριού το μάτι
για να κοιμάμαι με την κοιλιά γεμάτη
και μ΄ ένα ορμητικό ροχαλητό,
από τις καμινάδες τώρα δε βγαίνει 
των ονείρων μου ο κουρνιαχτός
για να φτάσει στον απανταχού θεό
και να γελάσει τρανταχτά κι αυτός
με τις εφήμερες εμμονές και τρέλες
τώρα καίω τις σάρκες μου
μπροστά σε άχαρους δικαστές
τα οργισμένα μάτια τους να φωτίσω
τις ενοχές να διαλύσω
που δημιούργησαν αυτοί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου